Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

Η εργαλειακή υπόσταση της Γλώσσας

Το κακό με τους τραπεζίτες παρατράβηξε.
Βάζουν μπροστά τους άλλους να κάνουν τη σκληρή δουλειά και αυτοί, μασημένη τροφή.
Το χειρότερο από όλα είναι η συσσώρευση που κάνουν.
Μεταξύ τους τα τρώνε!
Κουφάλες!
Τα κρύβουν καλά στα πιό απίθανα σημεία.
Και μετά εσύ πεινάς.
Πολλοί λένε πως πρέπει να πάρουμε στα χέρια μας τα όπλα.
Εγώ είμαι πιο διαλακτικός.
Αυτά μετά.
Πρώτα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τη γλώσσα.
Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει.
Είναι γνωστό.
Η γλώσσα μας μπορεί να είναι ευέλικτη αλλά και αιχμηρή αν το θέλουμε!
Αν το θέλουμε πραγματικά!
Όχι για να τους γλύφουμε, αλλά για να τους στριμώξουμε!
Μπορεί να διεισδύσει ανάμεσά τους, ναι, με λίγο σάλιο όχι ασάλιωτα.
Και να τους κάνει ζημιά.
Nα υφαρπάξει όλο τον κρυμμένο πλούτο.

Μην ξεχνάμε λοιπόν την χρήση της γλώσσας ως εργαλείο.
Ποτέ.
Οδοντογλυφίδες, βουρτσάκια και άλλα όπλα, μετά.

Πρώτα η γλώσσα!

υγ. εξαιρείται το γιουβέτσι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου